OBRZĘD NOCY ŚWIĘTOJAŃSKIEJ

 
OBRZĘD NOCY ŚWIĘTOJAŃSKIEJ – VI POWITANIE LATA NA KIPIE W ŁAGIEWNIKACH KOŚCIELNYCH

Wśród dźwięków pradawnych, słowiańskich melodii, przy ogniu i śpiewie, odbył się obrzęd powitania lata – jak niegdyś, w czasach naszych przodków. Młodzież przywdziana w biel, dziewczęta w długich sukniach, z wiankami splecionymi z polnych ziół i kwiatów – tworzyli obraz, który przenosił nas w odległe wieki.

Sobotni wieczór stał się żywą opowieścią o dawnym życiu. Przed oczami zgromadzonych ożyły prace, jakie wykonywano u progu lata – kobiety ubijały masło, zagniatały ciasto, zbierały kwiat lipy na herbatę, prały odzienie w balii i przędły wełnę. Mężczyźni, zmęczeni po trudzie pracy na roli, zasiadali wspólnie przy stole, dzieląc się chlebem i opowieściami.

Gdy nadszedł zmierzch, wszyscy – w świetle pochodni – ruszyli w krąg wokół stawu. Dziewczęta, zgodnie z pradawnym zwyczajem, puszczały na wodę swoje wianki. Niektóre z nich zgasły... Czyżby los chciał podpowiedzieć, że ich właścicielki nie znajdą jeszcze miłości w tym roku? To pokaże czas.

W głębokiej nocnej ciszy, zajaśniał tajemniczy, legendarny kwiat paproci – znak, że magia tej nocy jest prawdziwa. A potem niebo rozświetliły ognie – fajerwerki, które niczym znaki z niebios obwieszczały: oto nadeszło lato!

To niezwykłe wydarzenie nie mogłoby się odbyć bez pracy i serca wielu osób. Tak wielu, że gdy organizatorka poprosiła ich o wyjście na scenę – niemal cała się zapełniła.

Z tego miejsca składamy serdeczne podziękowania wszystkim, którzy włożyli swój czas, zaangażowanie i chęci w to dzieło. Dzięki Wam mogliśmy być częścią tej niezapomnianej, słowiańskiej opowieści.

Dziękujemy!

FOTORELACJA: tutaj